Gesprek met Ina Brouwer; RTV Oost

(Het radiointerview is niet meer te beluisteren)

Maria van Mierlo al jong gegrepen door spiritualiteit van het klooster: ‘De eenzaamheid is mij lief’

Ze wist zich altijd al thuis in kloosters. Maria van Mierlo uit Schalkhaar: “Ik was denk ik zeven toen ik eens in een klooster in Spanje was en voelde: ik hoor hier.” Toch trad ze nooit in. “Mijn moeder ging er languit voorliggen.”Wat haar dan zo trok, daar kwam ze pas achter toen ze in aanraking kwam met een groep leken die verbonden was aan het klooster Sion: de Cisterciënzer groep. “Het was de manier van praten, van omgaan met geloof en de manier waarop spiritualiteit doordrong in het leven van alledag. Ik kreeg er hetzelfde gevoel bij als toen in Spanje.”De broeders van klooster Sion zijn inmiddels verhuisd van Diepenveen naar Schiermonnikoog, maar de leden van deze groep Cisterciënzers treffen elkaar nog regelmatig.

Klooster!

Maria heeft een eigen communicatiebureau en is betrokken als eindredacteur en schrijver bij het kwartaalmagazine Klooster! Daarnaast verzorgt ze retraites in het Dominikanenklooster in Huissen. Hoewel ze dus zelf nooit is ingetreden, voelt ze de spiritualiteit van het kloosterleven goed aan. “Ik denk dat het mooie van het kloosterleven is, dat je alles in het teken van God stelt.”De lockdown waar we nu met z’n allen inzitten, treft ook het kloosterleven hard. Voor religieuze gemeenschappen die regelmatig gasten ontvangen, is het erg stil geworden.

Open kloosters hard getroffen

Het zijn juist deze meer open kloosters die lijden onder quarantainemaatregelen waarbij de bewoners zich in eenzaamheid op hun kamer moeten terugtrekken. Met name in de eerste golf werden deze kloosters hard getroffen door het virus.Volgens Maria vallen er vanuit het kloosterleven lessen te leren voor de lockdown van nu. “De belangrijkste uitdaging is ‘hoe houden we het uit met onszelf, als we niets meer mogen?’ Stop eens met denken dat je alleen gelukkig kunt zijn als je naar buiten mag. Hoe erg is het nou dat je er even niet uit mag?”Al voelt ze wel heel erg mee met de mensen die nu getroffen worden door alle maatregelen. Zelf heeft ze ook corona gehad en een van haar kinderen raakte werkloos. “Dat ik met kerst mijn kinderen niet allemaal bij elkaar heb, is jammer. Maar stopt mijn leven daarmee?”

Hoe houden we het in de lockdown uit met onszelf?

Maria van Mierlo

Ook Maria kent het gevoel van eenzaamheid. “Ik ben wel eenzaam, maar daar voel ik me bij thuis. Ik zoek het ook op. Ik ben daar niet doorsnee in, denk ik. De eenzaamheid is mij lief. Het brengt me dat ik God beter kan horen”.

Lees verder

Help!

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Quam cum officiis ducimus laborum magnam nisi, possimus obcaecati quis impedit. Nihil saepe fugit maxime, voluptate excepturi dolores voluptatem illum facere quam!

Een stapel leeg papier en een pen - als kind al stopte ik dat als eerste in mijn koffer als we op vakantie gingen. De rest was bijzaak. En eigenlijk is daar lange tijd niet zoveel in veranderd. Schrijven was leven en het leven was altijd vol van schrijven.

'Ik hou ervan als het mag gaan over de liefde, over God en de mensen, over leven en dood, over wat mensen bindt.'

Gestaag werkte ik aan een stroom van teksten. Ik adviseerde in communicatietrajecten, dacht mee in marketingplannen, gaf adviezen. Het was nodig en het was leerzaam. Maar ik stopte er weer mee toen ik ontdekte dat ik pas écht gelukkig werd als het mocht gaan over de dingen die er toe doen in het leven. Over de liefde dus, over God en de mensen, over leven en dood, over wat mensen bindt.

In artikelen en columns, retraites en begeleidingstrajecten ben ik nu aan het uitdelen van wat dat andere leven me bracht en de ervaring van eerdere jaren neem ik daarin mee. Ik begeleid mensen individueel of in groepen, en help gemeenschappen en bedrijven bij hun omslag naar wat ik 'werken in waarheid' noem. Iedereen die toe is aan het eigen, echte verhaal herkent dit.


arrow-right arrow-down arrow-left facebook twitter linkedin cross